คำนวณเงินชดเชยเลิกจ้าง ม.118 พร้อมประเมินภาษี

เงินชดเชยเลิกจ้าง คืออะไร?

เงินชดเชยเลิกจ้าง คือเงินที่นายจ้างต้องจ่ายให้ลูกจ้างเมื่อมีการเลิกจ้าง ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน มาตรา 118 ยิ่งทำงานนาน ยิ่งได้รับเงินชดเชยมากขึ้น

ใครมีสิทธิ์ได้รับเงินชดเชย?

• พนักงานประจำที่ทำงานครบ 120 วัน ขึ้นไป
• ไม่ได้ลาออกเอง และไม่ถูกไล่ออกด้วยเหตุผิดร้ายแรง (ม.119)
• ไม่ใช่ลูกจ้างตามสัญญาจ้างแบบมีกำหนดระยะเวลาที่สิ้นสุดตามสัญญา

อัตราเงินชดเชยตามอายุงาน (ม.118)

สูตรคำนวณ

เงินชดเชย = (เงินเดือน ÷ 30) × จำนวนวันที่กฎหมายกำหนด

สำหรับลูกจ้างรายวัน:

เงินชดเชย = ค่าจ้างเฉลี่ย 90 วันสุดท้าย × จำนวนวันที่กฎหมายกำหนด

ภาษีเงินชดเชย (ครม. 2567)

ยกเว้นภาษีได้สูงสุด 400 วัน ของค่าจ้าง หรือ 600,000 บาท แล้วแต่จำนวนใดถึงก่อน

• ส่วนที่ไม่เกิน 600,000 บาท → ยกเว้นภาษี
• ส่วนที่เกิน 600,000 บาท → ต้องนำมารวมคำนวณภาษีเงินได้

ตัวอย่างการคำนวณ

ตัวอย่าง 1: เงินเดือน 30,000 บาท ทำงาน 6 ปี

• อายุงาน 6 ปี → ได้ 240 วัน
• เงินชดเชย = (30,000 ÷ 30) × 240 = 240,000 บาท
• 240,000 < 600,000 → ยกเว้นภาษีทั้งหมด

ตัวอย่าง 2: เงินเดือน 50,000 บาท ทำงาน 16 ปี

• อายุงาน 16 ปี → ได้ 300 วัน
• เงินชดเชย = (50,000 ÷ 30) × 300 = 500,000 บาท
• 500,000 < 600,000 → ยกเว้นภาษีทั้งหมด

ตัวอย่าง 3: เงินเดือน 100,000 บาท ทำงาน 25 ปี

• อายุงาน 25 ปี → ได้ 400 วัน
• เงินชดเชย = (100,000 ÷ 30) × 400 = 1,333,333 บาท
• ยกเว้น 600,000 บาท
• ต้องเสียภาษี 733,333 บาท (คิดตามขั้นบันไดภาษี)

ข้อควรระวัง

• การลาออกเองไม่มีสิทธิ์ได้เงินชดเชย
• ถ้าถูกเลิกจ้างเพราะความผิดร้ายแรง (ม.119) ไม่มีสิทธิ์
• ลูกจ้างตามสัญญากำหนดระยะเวลาที่สิ้นสุดตามสัญญา ไม่มีสิทธิ์
• เงินชดเชยต้องจ่ายภายใน 30 วัน นับจากวันเลิกจ้าง